14-daagse vakantie Azoren via Domino Travel

FAIAL - Pico - Sao Jorge - Sao Miguel

Dag 1 / 27-07-09

Om 15:30 uur gaan we met de taxi naar Delft CS, omdat onze trein naar Schiphol om 16:00 uur vertrekt. Als we op Leiden CS zijn missen we net de aansluitende trein, maar gelukkig hoeven we maar 10 minuutjes te wachten totdat de volgende alweer komt. Na ongeveer 15 minuten zijn we bij Schiphol.
Als we bij de in-checkbalie aan komen lopen, staat er al een rij wachtende mensen. Over een half uur gaat deze balie pas open, dus we zijn in ieder geval ruim optijd!
Nadat we de koffers hebben ingeleverd en door de ‘tassencontrole’ zijn gegaan, eten we nog een broodje waarna we om 19:30 uur naar de Gate lopen. Als we in het vliegtuig zitten krijgen we te horen dat het erg druk is en daarom moeten wachten totdat wij de lucht in mogen. Alles bij elkaar hebben we daar een kwartier op moeten wachten, dus dat viel gelukkig mee.
Om 21:45 uur krijgen we ons diner bestaande uit: rijst met kip en broccoli – een broodje – salade en als toetje een chocolademouche!! Ook krijgen we 2 keer een glaasje frisdrank. (erg netjes dus)
Lokale tijd 23:00 uur landen we op het eiland Săo Miguel.

Het is nog even stressen als we de laatste zijn zonder koffers, maar uiteindelijk komen ze dan toch nog de band op! Buiten staan er al diverse taxi’s klaar, dus dat gaat snel. Onze koffers zijn iets te groot voor in de achterbak van de Mercedes, maar daar doet de taxi chauffeur niet moeilijk over. Dan rijden we toch gewoon met de klep open?
Gelukkig liggen onze koffers nog netjes in de taxi als we na 10 minuten aankomen bij ons eerste hotel. (Hotel Comfort Inn te Ponta Delgada) Voor ons gevoel (Nederlandse tijd) is het ondertussen al 02.15 uur dus stappen we maar direct ons bedje in.

Dag 2 / 28-07-09

Het is half 9 als we aan ons ontbijt (boterham met ham/kaas en een yoghurt toetje) zitten. Het is vandaag een mooie warme dag, dus gaan we nog even een stukje wandelen in de omgeving voordat we naar het vliegveld moeten.
Erg smalle en steile straatjes komen we tegen. Het valt ons meteen op dat de grond versiert is met allerlei tekeningen. (met een soort mozaïek steentjes gelegd) Met de routekaart in onze hand maken we een mooi rondje wat uiteindelijk bij de haven uitkomt.

Om 10:30 komen we in ons hotelkamer aan en pakken de koffers weer in. Bij de receptie vragen we om een taxi welke er binnen 5 minuten is. Na een tijdje op het vliegveld te hebben gezeten zien we ons vliegtuigje al klaar staan: een propellervliegtuig!

Een stuk kleiner, want je hebt hier 2 rijen van 2 stoelen naast elkaar. Precies goed voor ons. Je merkt meteen bij het opstijgen dat deze veel meer herrie maakt dan een gewoon vliegtuig. Na nog geen 3 kwartier komen we aan op het eiland Faial. En we hebben dit maal geluk, want onze koffers liggen al snel op de band!
Helaas staan hier geen taxi’s klaar, maar na 5 minuten kunnen we toch nog instappen bij de beste man die geen woord Engels kan praten. Ik vraag bijvoorbeeld aan hem hoeveel minuten het ongeveer is naar ons appartement (Verde Mar te Horta) maar eerst kijkt hij me aan waar ik het allemaal over heb en ten slotte zegt hij alleen maar eleven. Als we bij Verde Mar aankomen betekende die eleven dat het ritje ons 11 euro kost. ;-)

Er zitten bij de receptie 2 dames die gelukkig iets beter de Engelse taal beheersen, dus dat gaat wat soepeler. Alleen blijkt dat wij helemaal niet in hun bestand staan voor 28 juli. Maar na een telefoontje naar onze reisorganisatie blijkt dat de organisatie per abuis 2 datums heeft gewisseld. Dus eigenlijk verwachten ze ons bij Verde Mar pas een paar dagen later (als we op het eiland Pico zijn). Maar goed, er is gelukkig nog een kamer vrij, welke wel eerst nog even schoongemaakt moet worden.
Dat betekend dat wij onze koffers even bij hun mogen laten staan en een uurtje de haven in gaan om alvast wat te eten te kopen voor tussen de middag. Dit blijkt makkelijker gezegt dan gedaan, want er is nergens een supermarkt te vinden en als we er dan eindelijk eentje gevonden hebben is er geen brood te verkrijgen. Nou dan maar alleen water inslaan en dan zien we wel verder of we nog wat tegen komen.
We komen toch nog ergens een bakker tegen, maar nu is het volgende probleem: beleg voor erop! We zien een tourist office en besluiten het daar maar eens te gaan vragen. Als we vragen of er ergens in de buurt bijvoorbeeld kaas te koop is, moet ze wel lachen omdat ze zelf kaas verkoopt. Dit hadden wij helemaal niet gezien toen we binnen kwamen, dus dat is wel weer handig natuurlijk.

Als we terug komen bij het appartement (wat trouwens in een erg steil straatje ligt) horen we dat de mensen die voor ons in het appartement hebben gezeten vis hebben gemaakt, waardoor het er enorm stinkt, althans zo zei ze het natuurlijk niet, maar zo is het wel!
Pff wat een lucht zeg... Nou ja, de koelkast maar niet te vaak open doen. Na een half uurtje willen we een lekker stukje kaas nemen, als blijkt dat de koelkast het niet doet. Ook dat nog, hebben we kaas doet de koelkast het niet! Tja, dan ga ik dat maar eens eventjes uitleggen in het Engels aan de vrouw bij de receptie. (mijn Engels is niet mijn sterkste kant, maar ‘oefening baart kunst’ zeggen ze toch altijd?) Gelukkig begrijpt ze het, alleen degene die dit soort dingen kan repareren is er pas de volgende dag weer. Dus daar hebben we ook niet echt veel aan als we met een temperatuur van zo’n 26 graden kaas buiten de koelkast bewaren. Maar ja, die vrouw kan er ook verder niets aan doen, dus daar laten we het dan maar bij.
Ondertussen schrijven we de kaarten voor het thuisfront die we vanmiddag in de haven gekocht hebben. We hebben al aardige trek gekregen en het is ook al 18:30 uur Portugeese tijd, dus gaan we opzoek naar een leuk restaurant. We zien een mooi restaurant in een oud kasteel en lopen daar naar binnen. We krijgen daar te horen dat het pas om 19:30 uur open gaat en ze vraagt of we willen reserveren omdat het altijd heel druk is. Zo gezegt, zo gedaan. We gaan lekker op een bankje in de haven zitten, daar hebben we een mooi uitzicht op de berg Pico.

In het restaurant ziet het er erg chic uit. Er zijn 3 mensen die ons bedienen. Martijn besteld een tonijn schotel en ik een varkensmedallion op een bedje van gezoet brood. Heel apart maar het smaakt ons prima. Als Martijn nog een Italian Coffee wil bestellen zit de jongen die ons bediend hem vragend aan te kijken en loopt dan weg. Wat blijkt: hij wist schijnbaar niet wat Martijn bedoelde want hij komt met een Espresso aangelopen. Nou ja, BIJNA hetzelfde! Na het eten lopen we weer terug naar ons appartement. We kijken welk soort programma’s er hier op tv zijn, maar dat is verder niet echt interessant.

Dag 3 / 29-07-09

Na door de plaatselijke haan al een paar keer wakker te zijn gemaakt, gaan we er om 07:15 uur uit. Vandaag staat zwemmen met dolfijnen op het programma.
Als we om 8:30 uur aankomen bij de haven krijgen we te horen dat er in deze periode geen dolfijnen te zien zijn waarmee we zouden kunnen zwemmen. (zijn te ver verwijderd van het eiland) Of we anders mee willen met de boot welke gaat walvisspotten. Nou ja, we hadden alles al van te voren betaald, dus dat zou zonde zijn als we dit laten schieten natuurlijk. We nemen op advies achteraan plaats in de boot want als er toch nog dolfijnen zijn, kunnen we nog een frisse duik nemen!

We zijn nog geen kwartier onderweg of we spotten een vrij grote groep DOLFIJNEN!! Okay, trek je dikke kleding maar uit en springen maar, krijgen we te horen. Daar sta je dan in je bikini/zwembroek, een duikbril en snorkel te rillen in de wind. Voorzichtig langs de rubbere boot het water in om ze niet te laten schrikken. Op zo’n 15 meter afstand zwemmen we oog in oog met de dolfijnen. Het is best een wilde zee, dus nadat we er een aantal hebben gezien klimmen we weer op de boot en doen snel onze regenjas weer aan. Er is nog één "vrijwilliger" die graag met ze wil zwemmen en toevallig ook een zwembroek aan heeft, maar verder blijft iedereen in de boot.

Dan varen we een heel stuk uit de kust opzoek naar nog meer dolfijnen of walvissen. Jammer dat het vandaag erg bewolkt is, waardoor de foto’s minder mooi worden.
Na een half uurtje over de hoge golven, waarbij de vrouw voor mij ondertussen al haar hele maag heeft geleegd krijgen we nog een walvis te zien. We varen nog wel een heel stuk door, maar komen niet veel meer tegen. Ondertussen ben ik maar even bij Martijn naast mij gaan staan, want ik zit daar achter die vrouw niet meer veilig geloof ik. We praten gezellig over van alles en nog wat met de bestuurder van de boot.

Rond de klok van 13:00 uur komen we weer terug in de haven. (gelukkig hadden we een regenjas aan met onze zwemkleding eronder, want er zijn verschillende golven over ons heen gekomen.) Eerst maar even een douche om al het zout van ons lichaam te spoelen en daarna gaan we met de taxi naar het vliegveld om onze gehuurde auto op te halen. (ook dit hebben we van te voren al geboekt.)
Als we daar aankomen blijkt dat er helemaal niks bekend is van de boeking voor ons. De vrouw achter de balie gaat weer even navraag doen en uiteindelijk krijgen we een Opel Astra mee. We beginnen vanaf het vliegveld met de eerste route om het eiland. Dit betekend dat het vliegveld in het zuiden ligt en we via de westkust langs de Capelinhos rijden om dit te bewonderen.

Deze aardverschuiving ziet er erg indrukwekkend uit, dus maken we een aantal mooie foto’s. Onderweg komen we al snel vele hortensia’s langs de weg tegen, wat ook alweer zo’n mooi gezicht is. We rijden trouwens tot nu toe meerendeel over de ‘rode’ wegen, welke eigenlijk een soort van hoofdweg is die over het hele eiland loopt. Pas helemaal in het Noorden kiezen we een minder goed begaanbaar pad uit die ons naar het midden van het eiland leidt waar ons een prachtig uitzicht te wachten staat van de ‘Caldeira’.

Het begint naarmate we steeds verder de berg op rijden steeds meer bewolkt te worden, waardoor we uiteindelijk boven aan de berg (1043 meter hoogte) helemaal niets zien. Zie het bewijs op de foto!

We balen wel enorm, omdat we al meerdere malen gelezen/gehoord hebben hoe mooi het wel niet is. We stappen snel weer in de auto want door de mist en omdat je vrij hoog zit is het hier 8 graden kouder dan in het dal. We vervolgen onze route richting het Zuid-Oosten waar de haven van Horta ligt. Onderweg komen we nog verschillende Miradouro’s (uitzichtpunten) tegen die wel een foto waard zijn.

Om 19:30 uur gaan we naar de pizzaria welke we gisteren al waren tegen gekomen. Het grappige is dat de mensen daar een deel van hun pizza laten inpakken en deze dan mee naar huis nemen. (een soort doggybag dus) We krijgen zelf ook een vrij grote pizza en krijgen het niet helemaal op, dus laten we eens gek doen en we vragen of we de rest mee kunnen nemen. Daar lopen we dan over straat met een paar punten pizza in een plastic tasje!

Klik hier voor het vervolg van ons verslag op het eiland Pico >>