14-daagse vakantie Azoren via Domino Travel

Faial - PICO - Sao Jorge - Sao Miguel

Dag 4 / 30-07-09

Als de wekker gaat pakken we onze koffers weer in en kletsen nog wat met de dames bij de receptie. We moeten als eerste de auto weer inleveren bij de haven. Helaas hebben we onderweg geen benzinepomp gezien, dus we hopen dat dit geen probleem is. Er wordt een man opgeroepen die met ons in de huurauto naar een benzinepomp rijd. In totaal moeten we 7,50 euro betalen. (1,10 per liter, stuk goedkoper dan in NL dus) Hij zet ons weer bij de haven af, waar we om 10:00 uur met de boot meegaan voor een overtocht naar het eiland Pico. We kiezen een mooi plekje op het dak van de boot, waardoor we onderweg nog een paar mooie foto’s kunnen maken van o.a. rotsblokken die uit de zee gegroeid zijn.

Na ongeveer 20 minuten komen we al aan in de haven van Pico. (Madalena)
Daar hebben we bij de tourist office gevraagd waar het kantoor van ‘Rent a car’ is om onze volgende huurauto op te halen. Gelukkig is dit vlakbij, maar daar aangekomen is er niemand te bekennen. Volgens de buurman is de man die daar werkt nog in de haven aan het helpen en zal hij over 5 á 10 minuten wel weer terug zijn. Inmiddel schijnt het zonnetje al lekker, dus wachten we het rustig af.
Inderdaag na ongeveer 10 minuten komt de man aangereden en Martijn loopt met hem mee de trap op naar zijn kantoor. Omdat we natuurlijk met 2 grote koffers en handbagage zitten, wacht ik even buiten. Ondertussen wordt onze huurauto voor de deur gereden en kunnen we beginnen met het zoeken naar ons hotel. (Whale come ao Pico)

Na een mooie rit langs de kust komen we na zo’n 25 minuten aan in de haven van Lajes do Pico. We kunnen direct onze kamer in en het valt ons op dat de inrichting hiervan grotendeels van de Ikea afkomstig is. (erg gezellig moet ik zeggen hoor!)

We hebben net gezien dat er een restaurant beneden is wat bij het hotel hoort, dus eten we hier even een tosti en stokbrood met ham, kaas, ei en mosterdsaus. Ook hier merken we dat je geen haast moet hebben, want je kunt gerust zo’n drie kwartier wachten op je eten. Maar gelukkig is het voor ons lekker vakantie en hebben wij dus ook geen haast. Het smaakt in ieder geval wel erg lekker.
Na het eten bekijken we de routekaart van Pico en besluiten we om vanmiddag een stukje van het midden van het eiland te bekijken. We zien onderweg verschillende Lagoa’s: Lagoa do Caiado, Seca, do Paul, da Rosada en Lagoa do Peixinho.

Een erg mooie route over kleine wegen met allemaal keien (niet erg best voor je auto), waar je bijna niemand tegen komt. Er kan wel ineens een koe voor je auto lopen, die ook echt niet zo maar aan de kant gaat.
Om 16:30 uur zijn we weer terug in het hotel, even opfrissen en een boekje lezen voordat we omstreeks 19:30 uur aan de tafel in het restaurant beneden zitten. We bestellen als voorafje een heerlijke soep, waarvan we echt niet weten wat het nou is. (aardappel-bospeensoep, daar smaakt het naar!)
Daarna nemen we een nasischotel met kip in een lekker sausje met salade erbij. Het restaurant begint al helemaal vol te lopen, dus de zaken gaan daar goed!

Dag 5 / 31-07-09

Vandaag staat een relax-dag op het programma. Dat wil zeggen: uitgebreid ontbijten. (uiteraard weer met een boterham kaas/ham en een yoghurt) Daarna brengen we een bezoek aan het walvis museum. Hier krijgen we een film te zien over hoe het vroeger ging met de walvisvangst. In het museum ligt ook zo’n houten bootje die ze vroeger gebruikten. Verder zijn er veel walvistanden te zien waarop allerlei tekeningen gemaakt zijn.
Terug bij het hotel besluiten we om de oostkust van dit eiland te bekijken en gaan opweg met een aantal flesjes water, de kaart, een vest en natuurlijk wat lekkers voor onderweg. Het is niet zo’n mooie dag vandaag, wat je dan ook direct merkt naarmate je hoger komt met de auto. Erg veel mist, waardoor de uitzichten niet altijd goed te zien zijn.

Na toch weer bijna 80 km gereden te hebben komen we weer aan in Lajes do Pico. Het dag-menu voor vandaag is een vissoep (vrij apart wel) en een lasagneschotel. We hoorden namelijk gisteren dat als je een dag-menu kiest, je sneller je eten voorgeschoteld krijgt dan wanneer je iets anders besteld van de kaart. Maar het is wel het proberen waard, want de lasagne (bolognese) smaakt goed. Als toetje nemen we een zelfgebakken warme appeltaart met een bolletje vanille ijs met kaneel erop. Oeii dat is een beetje TE lekker!! (wel prijzig voor hun begrippen -> 4 euro p/p, terwijl het voorgerecht en het hoofdgerecht samen 8 euro p/p kost)

Dag 6 / 01-08-09

Om 08:00 uur zitten we aan het ontbijt. (niet te veel gegeten, want we gaan zometeen weer de zee op!) We moeten voor het walvisspotten verzamelen bij de buren, dus dat is snel gevonden.
Als iedereen er is krijgen we een dia voorstelling te zien en verteld een vrouw van alles en nog wat over het leven van deze dieren, over hun eetgewoontes en over de omgeving. Erg interessant om allemaal te horen. (deze vrouw kan trouwens wel goed Engels spreken!)
Rond 10:00 uur kunnen we onze regenjassen weer aan en de zwemvesten om. Er gaan in totaal 3 boten de zee op. Bij ons in de boot gaat een Nederlandstalige man (Herman) mee, wat wel erg handig communiceren is!
Al snel zien we een grote groep walvissen en horen we van Herman dat we precies tussen een ‘meeting’ van deze vissen liggen. Dit komt niet zo vaak voor, maar nu komen de walvissen van alle kanten aanzwemmen. Een erg mooi gezicht!

We liggen al snel zo’n 20 minuten op deze plek omdat er zo veel te zien is. (het is alleen wel erg moeilijk om ze goed te fotograferen) Dan ineens zien we een staart, maar ook dit gaat weer te snel voorbij voordat je een foto kan maken. Gelukkig hebben wij het allebei zelf goed gezien! We varen weer een stuk verder, zodat de walvissen ongestoord verder kunnen gaan.
De boot staat trouwens in contact met iemand op het vaste land die de gehele dag dmv een verrekijker de zee afspeurt opzoek naar walvissen of dolfijnen. Dus als we weer wat door de radio horen en de boot meteen ‘plank-gas’ geeft weten wij voldoende!
En ja hoor, even later zien we weer een aantal walvissen. Herman laat d.m.v. een kaart zien welke vissen we nu zien.

Als we ook nog langs de kust een grote groep dolfijnen (Grienden) zien, kan onze dag niet meer stuk. (Het is altijd maar de vraag of je überhaupt wel vissen tegen komt) Maar na 5 minuten zwemmen ze zelfs tussen de 2 boten door, zodat we ze op zo’n 5 meter afstand zien.

Ik kan hier wel uren naar kijken, als ze met z’n allen mooi synchroon zwemmen. Helaas is het alweer 12:30 uur, tijd om terug te gaan naar de haven. Iedereen in de boot is er stil van. Gelukkig hadden de mensen dit keer een betere maag zodat ik rustig kon blijven zitten op mijn plekje! ;-)
Herman laat ons zien waar de man met de verrekijker zit en geeft als tip om daar vanmiddag een bezoekje aan te brengen.

Terug gekomen springen we eerst maar weer eens onder de douche, want ook dit keer hebben we de volle lading (water) over ons heen gehad. We eten een broodje bij het restaurant en lopen de steile weg omhoog om na 30 minuten aan te komen bij het huisje waar de man met de verrekijker zit. Er zijn geen voetpaden, dus voorzichtig over de weg lopen dan maar. Overal langs de kant van de weg zijn opgestapelde stenen te vinden, waar uiteraard weer een flinnk aantal hagedissen zitten.

Als we bij het huisje aankomen en we kloppen op de deur krijgen we geen reactie. Het lijkt wel of er helemaal niemand is. Teleurgesteld lopen we het begroeide paadje weer terug naar de weg. Dan zie ik een stukje verderop nog een huisje staan met en auto erbij. Misschien zit hij wel daar. We komen daar aan en direct wordt er met armgebaren duidelijk gemaakt dat we naar binnen mogen komen.

We mogen gelijk allebei op zijn stoel gaan zitten om zelf te zien hoe het eruit ziet als je kilometers ver kan kijken. En ja hoor, we zien een boot met een hoop opspattend water. De man zelf ziet precies wat voor een soort vis daar zwemt, maar dat gaat ons toch net even te ver. Dit wordt van generatie op generatie overgegeven. Deze man begint om 6.00 uur en eindigt ongeveer om 16.00 uur. (zit dus deze hele tijd door een verrekijker te kijken)

Het is wel heel erg jammer dat deze man geen woord Engels spreekt, want je wilt hem dan zoveel vragen... Toch doet hij zijn best om de vissen die hij vandaag heeft gezien (zelfde soort die wij dus in de morgen ook gezien hebben) aan te wijzen op een kaart met allerlei verschillende walvis/dolfijn soorten.

Als we weer terug zijn pakken we de auto om ook nog even de westkant van het eiland met de beroemde berg Pico te bewonderen. We komen met de auto tot 1.223 meter en daar vandaan zou je als geoefende wandelaar nog tot 2.351 meter kunnen klimmen. (3 uur heen en 3 uur terug) Het is schijnbaar een erg moeilijk begaanbaar pad, want we zien mensen die net terug zijn van zo’n tocht die onder de blauwe plekken en zelfs schaafwonden zitten. Gelukkig hebben we nu wel een redelijk goed uitzicht over een tweetal kraters, maar natuurlijk hangen de wolken er wel deels voor.

Omstreeks 19.00 uur komen we hongerig aan bij het hotel, dus besluiten we om maar direct te gaan eten. Vandaag eten we patatjes met een groot stuk vlees en als toetje natuurlijk de warme appeltaart met ijs!
Als Martijn om een cappuccino vraagt, blijkt dat ze het alweer vergeten zijn (wat wel vaker voorkomt) en houdt hij het voor gezien. Dan drinken we thuis wel weer een extra cappuccino! ;-)

De koffers pakken we alvast deels in voor morgen als we naar het volgende eiland gaan.

Klik hier voor het vervolg van ons verslag op het eiland Sao Jorge >>